Afrykański Pomór Świń – aktualna mapa ognisk i zasady bioasekuracji.

Afrykański Pomór Świń (ASF) to choroba niezwykle groźna dla trzody chlewnej, powodująca ogromne straty gospodarcze. Znajomość aktualnej sytuacji epidemiologicznej oraz przestrzeganie zasad bioasekuracji to klucz do ograniczenia rozprzestrzeniania wirusa.

Aktualna mapa ognisk Afrykańskiego Pomoru Świń w Polsce i jej znaczenie dla hodowców

W Polsce odnotowano ponad 700 ognisk ASF u świń w hodowlach oraz tysiące przypadków w populacji dzików. Największe skupiska zakażeń występują na północno-wschodnich terenach Polski, przede wszystkim na Podlasiu oraz Lubelszczyźnie. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi regularnie publikuje mapę ognisk oraz strefy zagrożenia.

Mapa ta pozwala hodowcom i rolnikom kontrolować ryzyko zakażenia poprzez:

• identyfikację obszarów wysokiego ryzyka,

• planowanie transportów i sprzedaży tuczników z uwzględnieniem ograniczeń,

• dostosowanie działań bioasekuracyjnych do lokalnej sytuacji epidemiologicznej.

Aktualne dane wskazują na spadek liczby nowych ognisk w całym kraju, co wynika głównie z zaostrzonych środków zapobiegawczych oraz skutecznych kontroli nad przemieszczaniem zwierząt i pasz.

Zasięg występowania Afrykańskiego Pomoru Świń i najnowsze dane epidemiologiczne

Według raportów Głównego Inspektoratu Weterynarii (GIW), do czerwca 2024 roku potwierdzono ponad 720 ognisk ASF u świń i około 14 000 przypadków wśród dzików. Ogniska skupiają się na terytoriach województw warmińsko-mazurskiego, podlaskiego i lubelskiego. W województwie pomorskim oraz wielkopolskim pojawiły się pojedyncze przypadki, co może sygnalizować nowe zagrożenie.

Statystyki pokazują, że 85% przypadków występuje u dzików, które najczęściej są źródłem infekcji dla gospodarstw hodowlanych. Z tego powodu monitorowanie populacji dzików oraz odstrzał sanitarny stanowią ważne elementy działań profilaktycznych.

Kluczowe zasady bioasekuracji przeciw ASF – praktyczne wskazówki dla rolników i hodowców świń

Skuteczna ochrona przed ASF opiera się na wdrożeniu ścisłych zasad bioasekuracji. Do najważniejszych działań należą:

1. Ograniczenie kontaktu świń z dzikimi zwierzętami — budowa szczelnych ogrodzeń oraz stosowanie wiat ochronnych.

2. Dezynfekcja środków transportu, sprzętu i ubrań pracowników przed wejściem do gospodarstwa.

3. Regularne mycie i dezynfekcja pomieszczeń inwentarskich, paszowników oraz miejsc skarmiania.

4. Kontrola osób postronnych oraz pojazdów odwiedzających gospodarstwo.

5. Unikanie wwozu pasz i materiałów pochodzenia zwierzęcego z obszarów zagrożonych.

6. Zgłaszanie wszelkich podejrzeń choroby do lekarza weterynarii oraz służb sanitarnych.

7. Przestrzeganie okresów kwarantanny przy wprowadzaniu nowych zwierząt.

Ważne by rolnicy na bieżąco śledzili komunikaty GIW oraz korzystali z dostępnych materiałów edukacyjnych. Przestrzeganie zasad bioasekuracji redukuje ryzyko strat oraz wspiera walkę z rozprzestrzenianiem ASF w Polsce.

Podsumowując, aktualna mapa ognisk ASF w Polsce wskazuje miejsca szczególnego zagrożenia. Profilaktyka oparta na precyzyjnej analizie ryzyka oraz rygorystyczne działania bioasekuracyjne stanowią podstawę utrzymania zdrowia trzody chlewnej i stabilności produkcji rolnej.

Kamil Banasik

Redaktor

Redaktor z zamiłowania i rolnik z pasji. Regularnie stara się dostarczać fachowe i wartościowe treści dla osób zainteresowanych branżą rolniczą.